ถุงหอมดังกล่าวเป็นงานหัตถศิลป์พื้นเมืองที่สะท้อนเอกลักษณ์ของภูมิปัญญาจีน โดยครั้งนี้มาในรูปแบบทรง “บ๊ะจ่าง” ตัดเย็บด้วยผ้าไหมสีเขียวมรกต และตกแต่งด้วยงานปักมืออย่างประณีต ผสานองค์ประกอบเชิงสัญลักษณ์ เช่น ลายมังกร ปลาคาร์ป และลายคลื่น พร้อมสายห้อยถักและลูกปัดไม้ รวมถึงจี้ไม้แกะสลักอักษรมงคล “ฝู”
ถุงหอมชิงหยางได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกภูมิปัญญาทางวัฒนธรรมระดับชาติของจีน และมีรากฐานจากประเพณีท้องถิ่นในช่วงเทศกาลเรือมังกรของพื้นที่ที่ราบสูงดินลมหอบ (Loess Plateau) ซึ่งสะท้อนความเชื่อดั้งเดิมด้านการปกป้อง ความเป็นสิริมงคล และสุขภาวะของชุมชน
ในระยะหลัง ถุงหอมชิงหยางถูกพัฒนาให้ก้าวข้ามบทบาทของงานหัตถกรรมท้องถิ่น สู่การเป็น “สื่อกลางทางวัฒนธรรม” ที่ใช้ถ่ายทอดอัตลักษณ์จีนไปยังต่างประเทศ และเริ่มมีบทบาทในฐานะหนึ่งในเครื่องมือ Soft Power ของจีนบนเวทีโลก